دیابت ، دوندگی و برازندگی

دیابت نوع 1 از گروه بیماری هایی است که تاکنون درمان قطعی برای آن پیدا نشده است. به همین دلیل افراد مبتلا به این بیماری مجبور هستند برای ادامه زندگی تا پایان عمر از انسولین استفاده کنند.این نوع دیابت بر خلاف دیابت نوع 2 معمولا از دوران کودکی و زمانی آغاز می شود که فرد در سنین مدرسه و آغاز فعالیت های اجتماعی است. همه ما می دانیم که خوردن شیرینی ، شکلات و بستنی در این سنین برای یک کودک چقدر اهمیت دارد . اما محدودیت در مصرف این خوراکی ها تنها مشکل کودکان مبتلا به دیابت نیست.بلکه تزریق روزانه انسولین و سوزن تست قند خون است که بیشترین ترس را در زندگی آنها ایجاد می کند . به همین دلیل کودکان دیابتی خیلی راحت دچار آزردگی روانی ، گوشه نشینی و انزوا می شوند. اما این مسیر تنها راه برای زندگی با دیابت نیست زیرا دیابتی های موفق ثابت کرده اند که می توان با تمام این ترس ها و محدودیت ها جنگید و آنها را به فرصت برای پیشرفت تبدیل کرد.

حسین علم الهدی ، یکی از این افراد است که توانسته با وجود دیابت به قهرمانی های متعددی  در زمینه ورزش دو و میدانی دست پیدا کند، در حالی که مربیان او ابتدا موفقیت را برایش غیر ممکن می خواندند .

او می گوید :" ورزش نه تنها به سلامت جسم، بلکه به سلامت روان نیز کمک می کند. قبل از اینکه به ورزش حرفه ای روی بیاورم، شاید این اعتماد به نفس را نداشتم که با سختی های زندگی مقابله کنم.ورزش حرفه ای سختکوشی را به من یاد داد، اینکه هیچ وقت خود را در مقابل سختی ها نبازم. همچننین باعث شد ظرفیت های روانی و جسمی خود را بهتر بشناسم تا انسان موفق تری شوم و به این باور برسم که من  هم می تونم"

منبع : هفته نامه سلامت


ارسال نظر:


حق کپی رایت محفوظ است@داده افزار پارس جاوید