بیمارستان شریعتی

سال 1344، اولین قسمت یعنی بنای مرکز پزشکی هسته‌ای و مرکز تحقیقات غدد مترشحه داخلی دانشگاه تهران، با تشویق و همت جناب آقای دکتر نظام مافی (متخصص طب هسته ای و غدد مترشحه داخلی و استاد دانشگاه تهران) از محل ثلث مرحوم ابراهیم قره گوزلو در محل فعلی که بعدها بیمارستان دکتر شریعتی در کنار آن احداث شد، ایجاد گردید که به همراه تجهیزات اولیه در اختیار دانشگاه تهران قرار گرفت. این مركز از سال 1347 با ریاست استاد دکتر نظام مافی شروع به کار کرد، ضمن اینکه توسعه بنا تا سال 1349 ادامه یافت و به شکل کنونی درآمد که در واقع قدیمـی ترین مرکــــز پزشکی هسته ای کشور محسوب می‌شود.

ساختمان بیمارستان شریعتی نیز در سال 1349 کنار مرکز پزشکی هسته ای بر پا شد. این بنا ابتدا قرار بود به عنوان بیمارستان روانی به بیمارستان روزبه تحویل داده شود، ولی چندسال بلاتكلیف ماند تا سرانجام در حدود سال 1352 دانشكده پزشكی دانشگاه تهران تصمیم گرفت بیمارستان‌ها را به 3 مركز پزشكی زیر تقسیم كند:

1) مركز پزشكی پهلوی- بیمارستان امام خمینی فعلی- (با بیمارستان‌های كمك شماره3 و پهلوی)

2) مركز پزشكی رازی (با بیمارستان‌های سینا، امیراعلم و فارابی)

3)مركزپزشكی داریوش كبیر- بیمارستان شریعتی فعلی- كه به عنوان یک بیمارستان جنرال (عمومی) به ریاست جناب آقای دکتر پرفسور عاملی، جراح مغز و اعصاب و معاون ایشان جناب آقای دکتر دواچی و با همکاری چند تن دیگر از اساتید مجرب دانشگاه تهران شروع به کار کرد.

ابتدا تصمیم گرفته شد بخش داخلی به بخشهای فوق تخصصی تقسیم شده و به طور مستقل فعالیت کنند. این بخشها عبارت بودند از: قلب، ریه، کلیه، گوارش، روماتولوژی، اعصاب و خون؛ به طوریكه تجهیزات و دستگاه‌های مورد نیاز، همچنین استخدام کادر آموزشی و فوق تخصص هر بخش ( با این شرط كه در شورای گروه امتیاز کافی کسب کند) توسط بخش مربوطه صورت می گرفت. همزمان با شروع فعالیت بخش‌ها، واحدهای پشتیبانی از قبیل امور مالی و ادرای، سمعی و بصری، کتابخانه، آزمایشگاه، ارتوپدی، کارگزینی و خدمات و... نیز با تعیین مسؤول شروع به کار کردند، دو نفر تکنسین و چند نفر عکاس هم جهت آموزش به دانشگاه تهران و دانشکده بهداشت فرستاده شدند. همچنین یک سالن برای کتابخانه درنظر گرفته شد و به منظور غنی سازی آن كتابهای مرجع تهیه شد. چند روز قبل از افتتاح بیمارستان بود كه اتاق مدیران و منشی ها مجهز به وسایل مورد نیاز شده و تابلوی اتاقها نصب شد. در این راستا آزمایشگاه نیز مجهز شده و برای بهره برداری آماده شد.

بخش پاتولوژی درابتدا با یک میکروسکوپ و تجهیزات اولیه مهیا شد تا درمراحل بعدی به تدریج تکمیل شود. تا این‌که آذر ماه 1353، یعنی روز افتتاح فرا رسید. مراسم افتتاحیه با حضور تعدادی از سران کشور و جناب آقای دکتر پرفسور عدل برگزار گردید و پس از اتمام مراسم، شركت كنندگان از واحدهای مختلف مركز بازدید کردند. در این مراسم، «مرکز پزشکی داریوش کبیر» دراختیار دانشگاه تهران قرار گرفت.از همان اوایل به دلیل حضور پزشکان و افراد مجرب و کوشا، بیمارستان به طور قابل توجهی در عرصه‌های درمانی، آموزشی و پژوهشی پیشرفت کرد، به گونه‌ای که یك سال بعد از تأسیس به عنوان یكی از معتبرترین مراكز تخصصی، پزشكی درسطح ایران شناخته شد. همچنین برگزاری کنفرانس‌ها و کنگره‌های مهمی مانند "كنگره بین المللی جراحان مغز و اعصاب در خاورمیانه" با شركت جراحان مغز و اعصاب بنام دنیا در مركز پزشكی داریوش كبیر و مقالات تحقیقاتی متعددی كه از این مركز در كنگره‌های بین المللی ارائه شده و در مجلات معتبربه چاپ رسید، باعث كسب اعتبار این مركز در مجامع علمی خارج از كشور شد. در این میان تعدادی از پزشکان مركز نیز جهت آموزش به دانشگاه یوتا (در ایالت متحده آمریکا) اعزام شدند.

سال 1356 در حالی‌كه حدود 50 نفر از دانشجویان پزشکی در دانشکده داریوش کبیر دوره های علوم بالینی خود را می‌گذراندند، دانشگاه تهران تصمیم گرفت دانشکده پزشکی خود را به دو دانشکده به نام‌های دانشكده علوم پایه و دانشكده علوم بالینی (شامل دانشكده پزشكی پهلوی، دانشكده پزشكی امیراعلم و دانشكده پزشكی داریوش كبیر) تقسیم کند. دانشكده‌های پزشكی فوق كاملاً مجزا بوده و تحت نظر رئیس دانشگاه تهران فعالیت می كردند. بعد از پیروزی انقلاب دانشكده‌های پزشكی مذكور ادغام شدند و نام دانشكده داریوش كبیر نیز به بیمارستان دکتر شریعتی تغییر نام پیدا کرد و همچنان زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی تهران به کار خود ادامه داد. بیشتر كارمندان و پرسنل مركز نیز به استخدام دانشگاه درآمدند. به دنبال افزایش جمعیت منطقه و بالطبع افزایش نیازهای درمانی، آموزشی، پژوهشی و پیشرفت تكنولوژی، فعالیت‌های درمانی بیمارستان نیز افزایش یافته و به دنبال خرید دستگاه‌های پیشرفته و استخدام نیروهای جدید، نیاز به گسترش فضا در مرکز احساس شد. بنابراین هریک از بخش‌ها به تدریج دامنه فعالیتشان وسیع‌تر شده و قسمت‌های دیگری نظیر درمانگاه شهید داستانی در سمت راست در ورودی بیمارستان و ساختان آزمایشگاه در کنار و سمت راست، همچنین ساختمان اورژانس و بخش خون در چند سال اخیر در مقابل بیمارستان ساخته شد؛ به طوری‌که مساحت این مرکز به حدود 57762 متر مربع افزایش یافت و بیمارستان به شکل کنونی درآمد که در حال حاضر از جمله بزرگترین بیمارستان‌های فعال کشور محسوب می شود.

مشخصات کلی بیمارستان نام بیمارستان: مرکز آموزشی، پژوهشی ودرمانی دکتر شریعتی

نام قدیم بیمارستان: بیمارستان داریوش کبیر راه اندازی در سال 1353

وضعیت حقوقی بیمارستان: ملک دولتی

درجه ارزشیابی: یک دولتی

زیر بنای بیمارستان:33247 متر مربع

تعداد بلوک ساختمانی و طبقات هر بلوک: ساختمان مرکزی (7طبقه) اورژانس (6طبقه) درمانگاه (2 طبقه) پزشکی هسته ای (1 طبقه) آزمایشگاه (3 طبقه) تصفیه خانه فاضلاب (1 طبقه) محل تخلیه و نگهداری زباله (1 طبقه) مسجد (1 طبقه) بانک رفاه (1 طبقه) فروشگاه (2 طبقه ) سایت کامپیوتر (1 طبقه)

تعداد تخت مصوب:834

تعداد تخت ثابت: 524

تعداد تخت فعال:478

مرکزآموزشی، پژوهشی و درمانی دکترشریعتی به منظور افزایش سطح سلامت جامعه در جهت ارائه خدمات کیفی، تشخیصی، درمانی، آموزشی، تحقیقاتی و مطابق با استاندارد به مردم بزرگوار میهن اسلامی تلاش جدی دارد.

آدرس : تهران - خيابان كارگر شمالي - سه راه جلال آل احمد مركز آموزشی پژوهشي و درماني دكتر شريعتي

شماره تماس: 84901

شماره فکس: 84901

http://shariati.tums.ac.ir

بیمارستان شریعتی

حق کپی رایت محفوظ است@داده افزار پارس جاوید